قسمت دوم | اگر دارو را قطع کنیم چه اتفاقی می‌افتد؟ کنار فرزندم وقتی دارو مسیر بهبودی است.دکتر فرزانه قاسمی در این پادکست به این موضوع می‌پردازد که قطع داروهای روانپزشکی، یکی از بزرگترین اشتباهاتی است که مراجع و خانواده او می‌توانند انجام دهند.
دکتر فرزانه قاسمی: قطع خودسرانه داروهای روانپزشکی، آسیب‌های جبران‌ناپذیری به همراه دارد
دکتر فرزانه قاسمی، مشاور دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، در ادامه بحث درباره ترس والدین از داروهای روانپزشکی، به موضوعی حیاتی‌تر پرداخته است: پیامدهای قطع خودسرانه یا منظم مصرف نکردن این داروها، آن‌هم در شرایطی که پزشک متخصص آنها را تجویز کرده است.
دکتر قاسمی با طرح یک پرسش کلیدی از والدین می‌پرسد: «اگر با وجود تجویز پزشک، اجازه ندهیم فرزندمان دارو را مصرف کند یا آن را قطع کنیم، چه اتفاقی می‌افتد؟» پاسخ این متخصص صریح است: وضعیت به مراتب بدتر خواهد شد. به گفته وی، تحقیقات نشان می‌دهد عدم پایبندی به درمان (یا همان مصرف نامنظم دارو) می‌تواند به بازگشت علائم، بستری مجدد و حتی طولانی‌تر شدن دوره درمان منجر شود؛ دقیقاً برعکس آنچه والدین انتظار دارند.
این مشاور دانشگاه با ارائه یک مثال ساده، ماهیت بیماری‌های روانی را تبیین می‌کند: «اگر فرزندتان دیابت داشت، هرگز به او نمی‌گفتید با اراده خوب می‌شود و دارو مصرف نکند. بیماری‌های روانی نیز دقیقاً به همین شکل هستند. مغز مانند هر عضو دیگر بدن گاهی به کمک نیاز دارد و داروهای روانپزشکی به بازگرداندن تعادل شیمیایی آن کمک می‌کنند تا کودک بتواند از پس زندگی روزمره برآید و به درمان‌های مکملی مانند روان‌درمانی پاسخ دهد.»
دکتر قاسمی برای روشن شدن ابعاد موضوع به آمارهای قابل تأملی اشاره کرده است:
· یک‌سوم از نوجوانان مبتلا به اختلال روانی، به دلیل مصرف نکردن منظم دارو، روند درمانشان مختل می‌شود.
· ۸۰ درصد والدین از داروهای روانپزشکی می‌ترسند، اما این ترس اغلب بر پایه اطلاعات نادرست یا ناقص است.
· نرخ عدم پایبندی به درمان در میان کودکان و نوجوانان بین ۶۹ تا ۸۰ درصد متغیر است که رقم بسیار بالایی محسوب می‌شود.
وی در ادامه به عوارض هشداردهنده قطع ناگهانی دارو اشاره کرد و مهم‌ترین آنها را چنین برشمرد:
· بازگشت شدیدتر علائم؛ نشانه‌هایی مانند افسردگی، اضطراب یا دیگر مشکلات ممکن است با قدرتی بیشتر بازگردند.
· افزایش چشمگیر مدت درمان؛ دوره‌ای که می‌توانست چند ماهه به پایان برسد، ممکن است به چند سال تبدیل شود.
· افت تحصیلی و انزوای اجتماعی؛ با برگشت علائم، کودک دوباره توانایی ارتباط با دوستان و زندگی عادی خود را از دست می‌دهد.
دکتر قاسمی در پایان با تأکید بر این نکته کلیدی تصریح کرد که داروهای روانپزشکی یک مسیر موقتی و کمک‌کننده هستند و بسیاری از کودکان پس از مدتی و با نظر پزشک، دارو را قطع کرده و به زندگی عادی بازمی‌گردند. او از والدین خواست هرگز اجازه ندهند ترس‌هایشان جایگزین نظر تخصصی پزشک شود و تأکید کرد: «قطع دارو باید حتماً با نظر پزشک باشد، نه با تصمیم خودمان یا ترس‌های بی‌پایه.»
آدرس سایت مشاوره معاونت دانشگاه
https://moshavere.mui.ac.ir
کانال مشاوره درپیامرسان ایتا
https://eitaa.com/muimoshavereh
